پیشگیری و مهار بحران قبل از هر چیز مستلزم اتخاذ تصمیمهای مؤثر بر اساس اطلاعات صحیح و ساختاریافته است که بهسرعت و با سهولت در دسترس تصمیمگیرندگان قرار گیرد؛ بنابراین هرچه اطلاعات مطلوبتر، جامعتر و در زمان واقعی باشد و بهموقع تهیه شود، تصمیمهای مطلوبتری اتخاذ خواهد شد که درنتیجه خسارات و ضایعات ناشی از بحران کاهش خواهد یافت. از این رو این تحقیق با هدف تبیین نقش سامانههای اطلاعات جغرافیایی در مدیریت بحرانهای آینده انجام شده و از نظر هدف از نوع تحقیقات کاربردی است و از نظر روش جزء تحقیقات آیندهپژوهی است. جامعه آماری در فاز اول پژوهش شامل؛ کتب، متون علمی، مدارک و مقالات مرتبط با موضوع مورد پژوهش میباشد که بهصورت سرشماری مورد بررسی قرار گرفته است و در فاز دوم نیز تعداد 9 نفر از نخبگان و کارشناسان حوزه مدیریت بحران میباشد که به روش هدفمند انتخاب شدند. در این تحقیق با استفاده از روش پایش محیطی، الگوهای مختلف مدیریت بحران بررسی شد و بر اساس الگوی چرخی، شاخصهای 12 گانه این الگو در گروههای کانونی به بحث گذاشته شد و با نظر اعضاء گروه کانونی به میزان تأثیر نقش این سامانه در مدیریت بحرانهای آینده و اولویتبندی آنها پرداخته شد. ماحصل تحقیق نشان میدهد که بیشترین نقش تأثیری سامانههای تصمیمیار GIS در مرحله حین بحران، سپس شروع بحران، پیش از بحران و بعد در مرحله پس از بحران هست که این مهم در کلیه مراحل و شاخصهای 12 گانه نیز تبیین گردید. بنابراین پیشنهاد گردید که سازمانهای متولی مدیریت بحران، با استفاده از سامانههای تصمیمیار GISفرایند پیشبینی، آمادگی و مدیریت بحران در زمان وقوع و همچنین فرایند اقدامات پس از بحران را مدیریت نمایند.
تابلی، حمید.، کریمی افشار، سمانه. و اشرفزاده، الهام. (1390) بررسی مدلهای مدیریت بحران در رمان دا، نشریه ادبیات پایداری، 3 (5): 104-77.
تاجیک، محمدرضا. (1384).مدیریت بحران، تهران: نشر فرهنگ گفتمان، چاپ دوم.
حسینی، حسین. (1387). تصمیمگیری در بحران: گذار از رویکردهای تحلیل به رویکرد طبیعی، فصلنامه مدیریت بحران، 1 (2).
حسینی، حسین. و جدی، سید مجید. (1385). مدیریت بحران با رویکرد امنیت عمومی، جلد اول، تهران: معاونت آموزش ناجا.
حسینی، سید حسین. (1385). بحران چیست و چگونه تعریف میشود، فصلنامه امنیت، 5 (1 و 2): 51-7.
حسینی، سید حسین.، رحیمی، بهمن. و خادم دقیق، امیر هوشنگ. (1394). مدیریت بحرانهای امنیتی، دو فصلنامه پژوهش اطلاعاتی – امنیتی، 3 (7).
خبرگزاری مهر. (1385). لایحه تشکیل سازمان مدیریت بحران، برگرفته از خبرگزاری مهر تاریخ بازیابی 25/8/1385.
دلاور پور اقدم، مصطفی. (1389). بررسی الگوهای مدیریت بحرانهای سیاسی امنیتی در جمهوری اسلامی ایران، ماهنامه پگاه حوزه، شماره 290.
روشندل اربطانی، طاهر. و صلواتیان، سیاوش. (1389). طراحی مدل نقش رسانههای جمعی در مدیریت مرحله پیش از بحران، فصلنامه علوم مدیریت ایران، 5 (17): 112-89.
زروندی، مهدی. (1384). نقش زنان در مدیرت بحرانهای سیاسی امنیتی، فصلنامه مطالعات فرهنگی – دفاعی زنان، 1 (3): 92-71.
عبداللهزاده، مجید. (1389). طراحی سامانه پشتیبان تصمیم تنظیم بازار (فاز دوم: استخراج قوانین بر اساس تحلیل اطلاعات خبرگان و پیادهسازی سامانه)، تهران: مؤسسه مطالعات و پژوهشهای بازرگانی.
عسکری، علی. (1386). در جستجوی اصول مدیریت و برنامهریزی بحران، دومین کنفرانس بینالمللی مدیریت جامع بحران در حوادث غیرمترقبه، تهران.
هرسی، پاول. و کنت، بلانچارد. (1383). مدیریت رفتارسازمانی،کاربردمنابعانسانی، چاپ بیست و سوم، ترجمه علی علاقه بند، تهران: انتشارات امیرکبیر.
Barta, J. (2014). Simulation Programs to Education of Crisis Management Members. World Academy of Science, Engineering and Technology, International Journal of Social, Behavioral, Educational, Economic, Business and Industrial Engineering, 8(11): 3476-3481.
Bernstein, J. (2004). The 10 steps of crisis communications. Crisis Response, prevention, planning and, Training, 106.
Ericksen, N. J. (1975). Scenario methodology in natural hazards research. University of Colorado, Institute of Behavioral Science.
Glenn, J. C., & Gordon, T. J. (Eds.). (2009). Futures Research Methodology-Version 3-0. Editorial desconocida.
Hwang, P., & Lichtenthal, J. D. (2000). Anatomy of organizational crises. Journal of Contingencies and Crisis Management, 8(3): 129-140.
Lechat, M. F. (1990). The international decade for natural disaster reduction: background and objectives. Blackwell.
Mc Conkey, D. (1987). Planning for Uncertainty, Business Horizons Journal, 18: 40- 45.
Mitroff, I. I. (2001). Strategic management of corporation crisis, Columbia Journal of world Business, 6.
Mitroff, I. I., Shrivastava, P., & Udwadia, F. E. (1987). Effective crisis management. Academy of Management Perspectives, 1(4): 283-292.
Penrose, J. M. (2000). The role of perception in crisis planning. Public Relations Review, 26(2): 155-171.
Santana, G. (2004). Crisis management and tourism: Beyond the rhetoric. Journal of Travel & Tourism Marketing, 15(4): 299-321.
