اجرای عملیات مشترک، اﺣﺘﻤﺎل ﭘﯿﺮوزی را ﺑﻪ ﻃﻮر ﺗﺼﺎﻋﺪی افزایش داده و ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﮐﺎرﺑﺮدیﺗﺮین و مؤﺛﺮﺗﺮﯾﻦ اقدام در جنگهای آینده ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار میﮔﯿﺮد. طرحریزی و اجرای عملیات مشترک حاصل تجمیع توان رزم نیروهای چهارگانه آجا است که به لحاظ فرهنگ سازمانی، مدیریتی، فضای عملیاتی و محیط تخصصی کاملاً متفاوتند و هماهنگی بین آنها در اجرای عملیات مختلف لازم و ضروری است. هدف اصلی تحقیق ارائه راهبردهای اجرای عملیات مشترک در آجا میباشد. این تحقیق از نوع کاربردی توسعهای و روش آن موردی- زمینهای میباشد. حجم نمونه آماری تحقیق 74 نفر میباشد. روش گردآوری اطلاعات میدانی و کتابخانهای بوده که با تحلیل عمیق مبانی نظری، عوامل مؤثر بر اجرای عملیات مشترک را احصاء نموده و سپس در قالب پرسشنامه با استفاده از تحلیلهای کمی و کیفی بهصورت آمیخته نسبت به استانداردسازی و بومیسازی این عوامل در محیط عملیات مشترک ارتش اقدام شده است. بر اساس نتایج تحقیق و با استفاده از ابزار IFE و EFE تعداد 103 عامل (33 قوت و 20 ضعف و 29 فرصت و 21 تهدید) جهت اجرای عملیات مشترک در 6 مولفه شناسایی و سنجش شده و نهایتاً به روش SWOT راهبردها تدوین شده و نسبت به تعیین اولویت اجرایی آنها با استفاده از روش QSPM اقدام شده است. وضعیت فعلی آجا جهت اجرای عملیات مشترک، در ربع محافظهکارانه خفیف قرار دارد. بنابراین تعداد 13 راهبرد در راستای حرکت از موقعیت تهاجمی معطوف به قوت به موقعیت تهاجمی مطلوب یا شدید تدوین شده است.
کلانتری,فتح الله و پورشاسب,عبدالعلی . (1400). راهبردهای اجرای عملیات مشترک در ارتش جمهوری اسلامی ایران. آیندهپژوهی دفاعی, 6(22), 157-180. doi: 10.22034/dfsr.2021.526799.1481
MLA
کلانتری,فتح الله , و پورشاسب,عبدالعلی . "راهبردهای اجرای عملیات مشترک در ارتش جمهوری اسلامی ایران", آیندهپژوهی دفاعی, 6, 22, 1400, 157-180. doi: 10.22034/dfsr.2021.526799.1481
HARVARD
کلانتری فتح الله, پورشاسب عبدالعلی. (1400). 'راهبردهای اجرای عملیات مشترک در ارتش جمهوری اسلامی ایران', آیندهپژوهی دفاعی, 6(22), pp. 157-180. doi: 10.22034/dfsr.2021.526799.1481
CHICAGO
فتح الله کلانتری و عبدالعلی پورشاسب, "راهبردهای اجرای عملیات مشترک در ارتش جمهوری اسلامی ایران," آیندهپژوهی دفاعی, 6 22 (1400): 157-180, doi: 10.22034/dfsr.2021.526799.1481
VANCOUVER
کلانتری فتح الله, پورشاسب عبدالعلی. راهبردهای اجرای عملیات مشترک در ارتش جمهوری اسلامی ایران. DFSR, 1400; 6(22): 157-180. doi: 10.22034/dfsr.2021.526799.1481