در محیط پیچیده جنگ‌های نوین، افزایش حجم و تنوع داده‌ها، گسترش حوزه‌های عملیاتی و ضرورت تصمیم‌گیری سریع و دقیق، موجب شده است که سامانه‌های سنتی فرماندهی و کنترل با محدودیت‌های اساسی مواجه شوند. فرماندهی و کنترل یکپارچه چنددامنه‌ای به‌عنوان رویکردی نوین با هدف ایجاد همگرایی میان حوزه‌های زمینی، دریایی، هوایی، فضایی و سایبری مطرح شده و تلاش دارد چرخه جمع‌آوری، پردازش و بهره‌برداری از اطلاعات را در قالب یک ساختار یکپارچه و شبکه‌محور بهینه‌سازی کند. در این میان، فناوری‌های فضایی قابلیت‌هایی همچون پوشش گسترده، ارتباطات پایدار، انتقال سریع داده‌ها و ارتقای آگاهی موقعیتی، نقش در افزایش کارایی سامانه‌های فرماندهی و کنترل ایفا می‌کنند و زمینه بهبود سرعت واکنش و کیفیت تصمیم‌گیری را فراهم می‌سازند. هدف این پژوهش، ارائه مدل مفهومی برای فرماندهی و کنترل یکپارچه چنددامنه‌ای با بهره‌گیری از فناوری‌های فضایی است. در این راستا، با تمرکز بر مؤلفه‌های اصلی سامانه، ارتباط میان جریان اطلاعات، زیرساخت‌های ارتباطی، آگاهی موقعیتی و فرآیندهای پشتیبانی تصمیم‌گیری تبیین شده و یک چارچوب مفهومی یکپارچه ارائه می‌شود. این مدل می‌تواند به‌عنوان مبنایی برای توسعه پژوهش‌های آتی، طراحی سامانه‌های پیشرفته فرماندهی و کنترل و ارتقای قابلیت‌های دفاعی و امنیتی مورد استفاده قرار گیرد.