دانشگاه فرماندهی و ستاد ارتش جمهوری اسلامی ایران آینده‌پژوهی دفاعی 2588-428X 11 41 2026 08 23 A Trend Analysis of Strategic Transformation in U.S. National Security Documents (1991–2025) and Its Implications for Iran’s National Security toward 2030: A Foresight-Based Study روندپژوهی دگردیسی راهبردی در اسناد امنیت ملی آمریکا (۱۹۹۱-۲۰۲۵) و پیامدهای آن بر امنیت ملی ایران در افق ۲۰۳۰: نگاشتی آینده پژوهانه 738862 10.22034/dfsr.2026.2084026.2002 FA محمدرضا کاظمی دانش آموخته دکتری آینده‌پژوهی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0009-0009-5927-0631 افسانه دهقان پور فراشاه استادیار دانشکده حکمرانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0002-4248-6884 Journal Article 2026 01 29 Objective: This study aims to analyze the strategic transformation within U.S. National Security Strategy (NSS) documents from 1991 to 2025, with a primary focus on its implications for the national security of Iran. The core problem of this research is to explicate Washington’s paradigmatic shift from “Responsible Hegemony” to “Aggressive Nationalism” over this timeframe.<br>Methodology: This qualitative research employed a tripartite methodological approach: First, “Thematic Analysis” (Braun & Clarke) was used to extract six pathways of metamorphosis. Second, “Causal Layered Analysis” (CLA) by Sohail Inayatullah was utilized to explore hidden layers and shifting strategic metaphors. Finally, “Scenario Planning” (Peter Schwartz) was applied to map four alternative futures for bilateral relations.<br>Findings: The results indicate a “paradigmatic rupture” in the U.S. strategic mindset. CLA findings revealed that the metaphor of “Global Policeman” has been replaced by the “Fortress Surgeon,” seeking physical elimination of obstacles rather than order management. The scenario synthesis showed that the most probable outcome is the U.S. transition to “kinetic” actions (e.g., Midnight Hammer) against Iran’s critical infrastructure, independent of international institutions.<br>Conclusion: The study concludes that while the “Strategic Hard Core” of U.S. policy remains constant, its operational shell has shifted toward “material capacity destruction.” Consequently, redefining Iran’s deterrence doctrine from “strategic patience” to “smart proactivity” and focusing on infrastructural passive defense is imperative. هدف: این پژوهش با هدف واکاوی دگردیسی راهبردی در اسناد امنیت ملی ایالات متحده (۱۹۹۱-۲۰۲۵) و تبیین پیامدهای آن بر امنیت ملی ایران انجام شده است. مسئله اصلی، درک چگونگی گذار واشنگتن از پارادایم «هژمونی مسئولانه» به «ناسیونالیسم تهاجمی» در این بازه زمانی است.<br>روش‌شناسی: این پژوهش کیفی با رویکردی سه‌گانه انجام شد: ابتدا با روش «تحلیل مضمون» براون و کلارک، ۶ شاهراه دگردیسی استخراج گردید. سپس با استفاده از «تحلیل لایه‌ای علت‌ها» سهیل عنایت‌اله، لایه‌های پنهان و تغییر استعاره‌های راهبردی واکاوی شد. در نهایت، با روش «سناریونویسی» پیتر شوارتز، چهار آینده بدیل برای روابط کشور ایران و ایالات متحده ترسیم شد.<br>یافته‌ها: نتایج نشان‌دهنده یک «گسست پارادایمی» در ذهنیت راهبردی آمریکا است. یافته‌های تحلیل لایه‌ای علت‌ها فاش کرد که استعاره «پلیس جهانی» جای خود را به «جراح قلعه» داده است که به جای مدیریت نظم، به دنبال حذف فیزیکی موانع است. سنتز سناریوها نشان داد که محتمل‌ترین وضعیت، گذار آمریکا به اقدامات «کینتیک» (مانند عملیات چکش نیمه‌شب) علیه زیرساخت‌های حیاتی ایران، مستقل از نهادهای بین‌المللی است.<br>نتیجه‌گیری: پژوهش به این جمع‌بندی رسید که هسته سخت راهبردی آمریکا ثابت مانده، اما پوسته عملیاتی آن به سمت «تخریب ظرفیت‌های مادی» تغییر یافته است. لذا، بازتعریف دکترین بازدارندگی ایران از «صبر راهبردی» به «پیش‌دستی هوشمند» و تمرکز بر پدافند غیرعامل زیرساختی، الزامی است.